Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Brodnicy

UZASADNIENIE

wyroku

I. Ś. działając w imieniu małoletnich córek R. i K. rodz. W. w dniu 28 października 2022r. wystąpiła do tut. Sądu z pozwem przeciwko ich ojcu T. W. (1) o alimenty. W pozwie wnosiła ona:

- o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniej powódki R. W. alimentów w kwocie po 1 500 zł miesięcznie płatnych do 10-go dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki - I. Ś. wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia wniesienia pozwu,

- o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniej powódki K. W. alimentów w kwocie po 1 500 zł miesięcznie płatnych do 10-go dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki - I. Ś. wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia wniesienia pozwu,

- o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletnich powódek działających przez matkę I. Ś. zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Ponadto matka małoletnich wnosiła o udzielenie zabezpieczenia - na czas trwania postępowania w sprawie - poprzez nakazanie pozwanemu T. W. (1), aby łożył na rzecz małoletniej powódki R. W. oraz na rzecz małoletniej powódki K. W. alimenty w kwotach po 1 200 zł miesięcznie na każdą z nich płatne do rąk matki małoletnich powódek - I. Ś. wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat.

Sąd udzielił zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych małoletnich powódek w sposób wskazany w punkcie 1) postanowienia. I tak Sąd postanowił w punkcie 1/ udzielić - na czas trwania postępowania w sprawie - zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych małoletnich powódek w ten sposób, że zobowiązać pozwanego T. W. (1) do płacenia na rzecz małoletnich powódek R. i K. rodzeństwa W. kwot po 350 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie na rzecz każdej z nich tj. łącznie kwoty 700 zł (siedemset złotych) miesięcznie płatnej z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletnich powódek - I. Ś. wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w terminie płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 stycznia 2023r.; przy czym termin płatności tych należności za miesiąc styczeń 2023r. ustalić na dzień 25 stycznia 2023r. W punkcie 2/ postanowienia Sąd postanowił oddalić wniosek w pozostałym zakresie (k.198). Pozwany złożył zażalenie na to postanowienie, jednakże zostało ono oddalone (k.316).

Pozwany T. W. (1) w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości, ewentualnie wnosił o zasądzenie od niego na rzecz małoletnich R. i K. rodzeństwa W. kwot po 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) miesięcznie na rzecz każdej z nich, płatnych z góry do dnia 15-ego każdego miesiąca na konto matki małoletnich powódek i o oddalenie powództwa w pozostałej części. Ponadto wnosił on o zasądzenie od małoletnich powódek działających przez matkę I. Ś. na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przypisanych.

W toku postępowania w sprawie strony wyraziły zgodę na skierowanie ich do mediacji, jednakże w toku postępowania mediacyjnego nie udało im się wpracować porozumienia.

Na rozprawie przed Sądem pozwany zgłosił wniosek o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu i Sąd wniosek ten uwzględnił. Na kolejnym terminie rozprawy strona powodowa wnosiła o zasądzenie alimentów w kwotach po 1200 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek i cofnęła powództwo w pozostałym zakresie, na co pozwany wyraził zgodę. Pozwany występując w toku dalszego postępowania przed Sądem już udziałem pełnomocnika z urzędu zgadzał się na płacenie alimentów po 300 zł miesięcznie na każdą z małoletnich powódek od dnia orzeczenia w sprawie.

W toku dalszego postępowania przed Sądem strony ponownie podjęły próbę wypracowania porozumienia - strona powodowa była skłonna przystać na kwoty po 1000 zł miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdej z małoletnich powódek poczynając od momentu wydania postanowienia o zabezpieczeniu, natomiast pozwany proponował alimenty po 500 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek poczynając od dnia wydania orzeczenia w sprawie. Ostatnią najniższą kwotą alimentów na jaką zgodziłaby się przystać strona powodowa, gdyby doszło do ugody pomiędzy stronami, była kwota po 900 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek od dnia udzielenia zabezpieczenia z możliwością rozłożenia na raty wyrównania za okres od dnia udzielenie zabezpieczenia do chwili obecnej. Stronom nie udało się jednak wypracować porozumienia.

Ostatecznie strona powodowa wnosiła o zasądzenie alimentów w kwotach po 1200 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek poczynając od momentu wydania postanowienia o zabezpieczeniu. Pozwany i jego pełnomocnik wnosił o zasądzenie alimentów w kwotach po 500 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek poczynając od dnia wydania orzeczenia w sprawie. Ponadto pełnomocnik pozwanego wnosił o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego pozwanemu z urzędu według norm przepisanych.

Sąd ustalił, co następuje:

Matka małoletnich powódek - I. Ś. i ich ojciec - pozwany T. W. (1) nie są i nie byli małżeństwem. W przeszłości pozostawali w nieformalnym związku, z którego urodziły się ich dwie córki: małoletnia R. W. ur. (...) i małoletnia K. W. ur. (...) Przez pewien okres czasu rodzice małoletnich wychowywali je razem mieszkając w miejscowości W. k/W.. W listopadzie 2021r. I. Ś. wraz z córkami wyprowadziła się od ich ojca T. W. (1), przyjechała do swoich rodziców do miejscowości G. i tu pozostała.

W tut. Sądzie z wniosku I. Ś. toczy się sprawa o sygn. akt III Nsm 493/21 dot. ustalenia miejsca pobytu małoletnich dzieci przy matce oraz kontaktów ojca z małoletnimi dziećmi. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2021r., sygn. akt III Nsm 493/21 Sąd postanowił zabezpieczyć wniosek I. Ś. - na czas trwania postępowania w tej sprawie - ustalając, że miejscem zamieszkania małoletnich: R. W. i K. W. jest każdorazowe miejsce zamieszkania ich matki - I. Ś. (k. 178).

Początkowo po wyprowadzce I. Ś. wraz z dziećmi od pozwanego - T. W. (1) od listopada 2021r. comiesięcznie dokonywał przelewu na konto matki małoletnich w wysokości 2 zł (słownie: dwa złote), natomiast od miesiąca czerwca 2022r. zaczął dokonywać kolejnego przelewu w wysokości 1 zł tytułem (...). Równocześnie I. Ś. przyznała, że pozwany wskazywał w korespondencji do niej, że „wspólne oszczędności”, które znajdowały się na jej koncie, mają stanowić środki na utrzymanie dzieci. Następnie I. Ś. część z tych pieniędzy zwróciła na konto T. W. (1) wskazując przy tym, że z części tych oszczędności zakupiła ona dla córek niezbędne rzeczy w postaci dwóch łóżek, dwóch materacy sprężynowych, komód na ubrania, regałów do pokoju dziewczynek, dwóch dywanów dziecięcych, kołderek, poduszek, kocyków, pościeli, art. typu nakładka, nocniki, wanienka kąpielowa, ponadto nowe ubranka i zabawki i że na wszystkie z tych rzeczy posiada dowody zakupu. Powyższe uzasadniła tym, że dzieci nie posiadały prawie żadnej z rzeczy zakupionych podczas zamieszkiwania wspólnie z rodzicami. Przyjechały z matką do miejscowości G. posiadając przy sobie dwie walizki.

Według matki małoletnich powódek - na czas wnoszenia pozwu w tej sprawie miesięczny koszt utrzymania małoletniej R. W. wynosił w granicach 2 100 zł miesięcznie i na takim samym poziomie kształtował się miesięczny koszt utrzymania małoletniej K. W.. W przypadku każdej z małoletnich powódek w uzasadnieniu pozwu podano szczegółowo, co składa się na te koszty wskazując ponadto, że do kosztów tych nie wliczono zajęć ogólnorozwojowych, sportowych bądź plastycznych, na które matka planuje posłać dzieci, dojazdów itp. Na rozprawie przed Sądem I. Ś. wskazała, że średni miesięczny koszt utrzymania małoletnich córek jest porównywalny z kosztem ich utrzymania z czasu wnoszenia pozwu w tej sprawie.

Małoletnia R. W. ma obecnie 6 lat, natomiast małoletnia K. W. ma 5 lat. Małoletnie zamieszkują z matką I. Ś. w G. u dziadków, którzy pomagają jej w opiece nad tymi dziećmi. Małoletnia R. wcześniej chodziła do przedszkola a od września 2024 rozpoczęła naukę w oddziale zerowym w ramach szkoły podstawowej. Małoletnia K. chodzi do tego samego oddziału zerowego co R. z racji tego, że w szkole nie ma oddziału 5 latków, wcześniej chodziła do tego samego przedszkola co jej siostra R.. Sama nauka nie jest płatna, tak samo było w przedszkolu, bo to było przedszkole publiczne. Koszty, które ponosiła i aktualnie ponosi matka małoletnich, są związane z posiłkami w przedszkolu i było to obligatoryjne, teraz też dziewczynki korzystają z posiłków. Małoletnia R. nie choruje przewlekle, natomiast małoletnia K. od 2022r. była pod opieką alergologa i laryngologa, matka chodziła z nią do obu tych specjalistów tj. do dr W. - alergologa w W. prywatnie i do laryngologa na NFZ w W.. Do laryngologa matka uczęszcza z tą małoletnią prywatnie, bo córka miała zabieg usunięcia migdałków. Obie córki mają zaleconą terapię logopedyczną, korzystają tylko z wizyt u logopedy w szkole. Matka podała, że nie stać jej na prywatne wizyty z córkami u logopedy.

Sytuacja zawodowa matki małoletnich powódek przedstawia się następująco: I. Ś. jest zatrudniona w Urzędzie Gminy w B. na stanowisku podinspektora ds. księgowości. Po urodzeniu dziecka korzystała najpierw z urlopu macierzyńskiego, a następnie z bezpłatnego urlopu wychowawczego. Decyzja o przedłużeniu przerwy w aktywności zawodowej była podyktowana nadrzędną troską o dobro i bezpieczeństwo małoletnich dzieci, a także koniecznością zapewnienia im stabilnych warunków opieki i możliwości adaptacji po zmianie sytuacji rodzinnej. W okresie tym matka małoletnich otrzymywała wsparcie finansowe oraz pomoc w codziennej opiece nad dziećmi ze strony swoich rodziców – D. i K. Ś.. Początkowo planowała kontynuować urlop wychowawczy przez kolejne dwa lata, jednak z uwagi na względy finansowe zdecydowała się na wcześniejszy powrót do pracy. Od stycznia 2023 roku ponownie wykonuje obowiązki zawodowe, osiągając wynagrodzenie w wysokości około 4300 zł netto (po podwyżce wprowadzonej w styczniu 2024 roku). Poza świadczeniem wychowawczym w kwocie 800 zł miesięcznie na każde z dzieci nie pobiera ona innych zasiłków. Ponoszone są przez nią również koszty związane z utrzymaniem mieszkania w domu rodzinnym.

Postanowieniem tut. Sądu z 9 stycznia 2023r. udzielono małoletnim powodom zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych w ten sposób, że zobowiązano pozwanego T. W. (1) do płacenia na rzecz małoletnich powodów R. i K. rodzeństwa W. kwot po 350 zł miesięcznie na rzecz każdej z nich tj. łącznie kwoty 700 zł miesięcznie poczynając od 1 stycznia 2023r. Pozwany złożył zażalenie na to postanowienie, jednakże zostało ono oddalone (k.316).

W związku z niewywiązywaniem się przez pozwanego z nałożonego przez Sąd w drodze zabezpieczenia obowiązku alimentacyjnego wobec małoletnich powodów, matka małoletnich w marcu 2023r. złożyła wniosek egzekucyjny do komornika.

Sytuacja pozwanego T. W. (1) z wcześniejszego okresu przedstawiona została przez stronę powodową w uzasadnieniu pozwu, gdzie wskazano, że „ pozwany od 2011r. prowadzi działalność gospodarczą, firmę (...) i montaż reklam. W. T. Zajmuje się ona drukiem reklam w branży kosmetyków. Współpracuje z markami takimi jak D., G., G.. Poza wydrukiem klisz do podświetleń montowanych w drogeriach i perfumeriach w całym kraju oraz za granicą, zajmuje się organizacją eventów, konferencji prasowych i uroczystości dla swoich klientów. T. W. zamieszkuje w należącym do niego domu w miejscowości W.. Dom znajduje się w sąsiedztwie K. w odległości ok. 15 km od W.. Posiada do spłaty kredyt na dom, który w okresie ostatnich trzech lat nadpłacił w połowie wartości. Pod opieką T. W. w systemie opieki naprzemiennej, przez dwa tygodnie w miesiącu pozostaje córka A. W.. W związku z powyższym nie płaci na jej rzecz alimentów, koszty utrzymania ponosi w połowie z matką R. N..”

Pozwany T. W. (1) natomiast już w odpowiedzi na pozew wskazał, że od 17 marca 2022r. przebywa na zwolnieniu lekarskim, a od 16 kwietnia 2022 r. znajduje się pod stałą opieką psychiatry. „ Rozpoznano u niego jednostkę chorobową F43.2 - reakcji na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjne. W odpisie lekarz sporządził adnotację: „pogorszenie stanu zdrowia oraz poziomu funkcjonowania pacjent ma ścisły związek ze złożoną sytuacją rodzinną, w tym przedłużającą się alienacją rodzicielską”.” Pozwany wskazał również, że od 22 marca 2022r. raz na dwa tygodnie korzysta ze wsparcia psychologicznego, co wiąże się z wydatkami. Ponadto podnosi on również, że jego stan psychiczny pogorszył się w wyniku działań I. Ś., „która bezpodstawnie wszczyna postepowania karne w celu całkowitego pozbawienia go władzy rodzicielskiej i kontaktów z dziećmi.” Zaznacza, że nawracające objawy depresyjne uniemożliwiają mu podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej.

Na poza małoletnimi powódkami - na utrzymaniu pozwanego pozostaje jeszcze jego starsza córka z wcześniejszego związku tj. małoletnia córka, A. (ur. (...)). Początkowo wychowywał ją wspólnie z jej matką w ramach pieczy naprzemiennej, aktywnie uczestniczył w jej życiu i na bieżąco ponosi koszty związane z jej utrzymaniem. W toku postępowania w tej sprawie zmianie uległa sytuacja pozwanego, jeśli chodzi o jego starszą córkę z wcześniejszego związku. W wyniku toczącego się postępowania o alimenty na jej rzecz początkowo w drodze zabezpieczenia pozwany zobowiązany był do płacenia na jej rzecz kwoty po 1000 zł miesięcznie, jednakże w orzeczeniu kończącym postępowanie w tej sprawie zostały od pozwanego na rzecz jego starszej córki zasądzone alimenty w kwocie po 750 zł miesięcznie.

Pozwany oświadczył, że w 2022 roku osiągnął dochód w wysokości 5 000 zł za cały rok, natomiast w 2023 i 2024 roku nie uzyskiwał żadnych dochodów z tytułu pracy. W czasie bezpośrednio poprzedzającym orzekanie w tej sprawie sytuacja pozwanego przedstawiała się tak, że pozwany utrzymywał się z dzierżawy 3 hektarów ziemi, z której miesięczny dochód wynosił około 980 zł. Pozwany ponosi koszty związane z leczeniem i dojazdami w tym na kontakty z małoletnimi dziećmi. Pozwany wskazał też na posiadane zadłużenie, które wynosi od 25 000 do 30 000 zł z tytułu byłej działalności gospodarczej oraz około 100 000 zł zobowiązań wobec rodziny i znajomych. Pozwany wskazał, iż z uwagi na pogarszający się stan zdrowia w 2022r. zmuszony był do zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ koszty przewyższały możliwość jej dalszego prowadzenia. Pozwany w zdecydowanej części swoich wypowiedzi ustnych na rozprawie czy też zawartych w pismach w tym w odpowiedzi na pozew podnosi bardzo bolesną dla niego kwestię ograniczania mu kontaktów z małoletnimi córkami R. i K. rodzeństwem W.. Powód wskazał, że ,,…Nie mam nic poza rodziną i dziećmi, żadnego majątku, dochodu, nie mam nawet miejsca zamieszkania na terenie naszego kraju. Ja próbuję dojść do zdrowia ale przez alienację dzieci i doktrynację ich cierpię również ja, odbija się to na moim stanie zdrowia.

Dowód : dowód: zeznania matki małoletnich powódek - I. Ś. (w tym wyjaśnienia informacyjne) - k. 569-571v, k.605-608v, zeznania pozwanego T. W. (1) (w tym wyjaśnienia informacyjne) k. 570-572, k.604v-605, 606v-608; pozew i jego uzasadnienie (k. 3-9), odpisy zupełne aktów urodzenia małoletnich powódek (k. 10-11), odpowiedz na pozew i jej uzasadnienie (k. 211, 221-232) oraz dowody z dokumentów na k. 36-37, 73, 115, 132, 139-158, 161-176, 178-190, 233-260, 286-306, 322-341, 435-436, 553-563, 567, 573-598, 603przedmiotowej sprawy; ponadto dowód z akt sprawy I. N. 493/21 tut. Sądu.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania stron w zakresie, w jakim znalazły one odzwierciedlenie w dokonanych powyżej ustaleniach faktycznych, bowiem ten zakres ich zeznań był przekonujący i układał się w pewną logiczną całość, ponadto znajdował potwierdzenie w dowodach z dokumentów przedkładanych przez strony a wymienionych wyżej.

Pozwany początkowo wnosił o oddalenie powództwa, natomiast w toku postępowania w sprawie uznał co do zasady swój obowiązek alimentacyjny wobec małoletnich dzieci. Spór pomiędzy stronami sprowadzał się głównie do kwestii wysokości żądania zasądzenia alimentów od pozwanego, czyli co do kwoty alimentów, jakie mają być zasądzone od pozwanego na rzecz każdej małoletnich powódek. Rozstrzygnięcie tej kwestii jest jednak obowiązkiem Sądu dokonywanym w oparciu o cały materiał dowodowy podlegający ocenie Sądu w tej sprawie.

Co do dowodów z dokumentów wskazanych wyżej Sąd nie dopatrzył się okoliczności mogących budzić wątpliwości co do ich prawdziwości.

Sąd oddalił wniosek dowodowy pełnomocnika małoletnich powodów z pkt. 1a pisma procesowego z dnia 25.09.2024r. tj. specjalistycznego raportu detektywistycznego z dnia 19.09.2024r., dlatego, że zawiera on dane dotyczące osób trzecich nie będących stronami tego postępowania. Ponadto Sąd oddalił wnioski dowodowe pełnomocnika małoletnich powodów z pkt. 3 w/w pisma procesowego uznając, że nie wskazano co do nich tezy dowodowej, ponadto pozwany w zeznaniach bądź wcześniejszych wyjaśnieniach odnosił się do tych okoliczności, natomiast strona powodowa przedłożyła dokumenty dotyczące nieruchomości pozwanego oraz informacji z KRS dot. spółki (...) spółka z o.o. (wymieniane w pkt. 3 w/w pisma procesowego.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania
i wychowania. Przepis art. 135 § 1 kro stanowi, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W myśl paragrafu 2 tego artykułu wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy i analizując materiał zgromadzony w tej sprawie - Sąd uznał, że żądanie małoletnich powódek jest słuszne i nie kwestionowane również przez pozwanego co do zasady; natomiast w zakresie jego wysokości jedynie częściowo zasługuje na uwzględnienie o czym poniżej.

Matka małoletnich powódek wnosiła ostatecznie o zasądzenie alimentów w kwotach po 1200 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek poczynając od daty udzielonego zabezpieczenia. Sąd w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2023r. udzielił - na czas trwania postępowania w sprawie - zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych małoletnich powódek w ten sposób, że zobowiązał pozwanego T. W. (1) do płacenia na rzecz małoletnich powódek R. i K. rodzeństwa W. kwot po 350 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie na rzecz każdej z nich tj. łącznie kwoty 700 zł (siedemset złotych) miesięcznie płatnej z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletnich powódek - I. Ś. wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w terminie płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 stycznia 2023r.; przy czym termin płatności tych należności za miesiąc styczeń 2023r. ustalić na dzień 25 stycznia 2023r.

Pozwany natomiast zgadzał się na płacenie alimentów w kwotach po 500 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek poczynając od dnia orzekania w sprawie, natomiast w pozostałym zakresie wnosił o oddalenie powództwa.

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że pozwany na bieżąco tj. poczynając od dnia 1 grudnia 2024r. winien łożyć alimenty na rzecz każdej z małoletnich powódek w kwotach po 750 zł miesięcznie tj. w łącznej wysokości 1500 zł miesięcznie. W takiej samej wysokości zostały od niego zasądzone alimenty na rzecz jego starszej córki A.. Nie odmawiając pozwanemu prawa do własnego utrzymania - Sąd uznał, że pozwany przy dołożeniu należytych starań będzie miał możliwości pozyskania środków również na utrzymanie swoich małoletnich dzieci. Wcześniej przez długi okres czasu prowadził on działalność gospodarczą, posiada więc doświadczenie zawodowe i zdolności organizacyjne. Wobec tego - pomimo problemów zdrowotnych, na które sam wskazał i które stara się pokonywać - wydaje się, że podjęcie działań przynoszących dochody nawet w dużo mniejszym zakresie aniżeli uzyskiwane z wcześniejszej działalności, jest po stronie pozwanego możliwe. Zdaniem Sądu ustalone na bieżąco tj. poczynając od dnia 1 grudnia 2024r. alimenty w kwotach po 750 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek służyć będą zaspokojeniu podstawowych potrzeb każdej z nich, jak również mieścić się będą w zakresie obecnych możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego.

Matka małoletnich obecnie otrzymuje na dzieci świadczenie wychowawcze w kwotach po 800 zł miesięcznie. Ponadto sama wróciła obecnie do pracy zawodowej i otrzymuje wynagrodzenie za pracę w kwotach jak wskazano wyżej w ustaleniach faktycznych. Tym samym - niezależnie od podejmowanych osobistych starań o wychowanie i utrzymanie małoletnich dzieci - winna też mieć udział finansowy w kosztach ich utrzymania.

Jeśli chodzi o wcześniejszy okres czasu tj. od 1 stycznia 2023r. - od której to daty strona powodowa ostatecznie domagała się zasądzenia alimentów - do 30 listopada 2024r. – to zdaniem Sądu alimenty od pozwanego na rzecz małoletnich powódek za ten okres winny być zasądzone w kwotach po 350 zł miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich tj. w łącznej wysokości 700 zł miesięcznie. Przy ocenie powyższego Sąd miał na uwadze tę okoliczność, że część potrzeb małoletnich powódek zaspokojona została - zgodnie z wolą ich ojca - z kwot, które we wcześniejszym okresie poprzedzającym jeszcze wniesienie tej sprawy przelane zostały przez niego na konto matki małoletnich powódek (wspólne oszczędności), o czym była mowa powyżej w ustaleniach faktycznych. Ponadto w okresie tym pozwany borykał się z problemami zdrowotnymi, co wykazywał w toku postępowania w sprawie. Przed wystąpieniem problemów zdrowotnych, pozwany prowadził działalność gospodarczą, która zapewniała mu stabilne dochody. Pogorszenie stanu zdrowia oraz uwarunkowania rodzinne wpłynęły negatywnie na jego sytuację ekonomiczną. Stąd za ten miniony okres Sąd uznał za zadane żądanie alimentów na rzecz małoletnich powódek jedynie w zakresie kwot po 350 zł miesięcznie.

Wobec powyższych okoliczności Sąd uznał żądanie alimentów wyższych aniżeli zasądzone w punktach 1) i 2) wyroku - za niezasadne. Sąd, oceniając zasadność żądania pozwu w przedmiotowej sprawie, uwzględnił złożoną sytuację rodzinną stron, w tym trudności zdrowotne pozwanego, które wpłynęły na jego sytuację finansową. Sąd miał przy tym na uwadze, że pozwany ponosi również koszty związane z dojazdami na spotkania z córkami, z którymi pragnie utrzymywać regularny i stały kontakt, co jest dla niego istotne zarówno z perspektywy emocjonalnej, jak i wychowawczej. Pozwany wyraża gotowość do współpracy i dialogu z matką dzieci w zakresie ich potrzeb, pragnie też kontaktu z małoletnimi dziećmi - co jest jak najbardziej pozytywnie oceniane. Pomiędzy stronami toczy się sprawa dotycząca m.in. kwestii kontaktów ojca z dziećmi i zadaniem rodziców tych małoletnich jest autentyczne dążenie do porozumienia i wypracowanie tego porozumienia dla dobra ich dzieci jak również dla dobra ich samych. Dbanie o kontakt emocjonalny oraz gotowość do współpracy wychowawczej to istotne elementy odpowiedzialnego rodzicielstwa, jednak nie mogą one stanowić substytutu obowiązku finansowego, którego podstawowym celem jest zagwarantowanie dzieciom stabilnych i godnych warunków bytowych oraz szans rozwoju. Alimenty mają zapewnić dzieciom nie tylko egzystencję, ale i rozwój na poziomie odpowiadającym ich potrzebom oraz możliwościom rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów.

Reasumując ocena tych wszystkich okoliczności podanych wyżej skłoniła Sąd do rozstrzygnięć zawartych w wyroku. I tak Sąd w punkcie 1) wyroku zasądził rentę alimentacyjną należną od pozwanego T. W. (1) na rzecz małoletnich powódek R. i K. rodzeństwa W. w kwocie po 750 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych) miesięcznie na każdą z nich, tj. w łącznej kwocie 1500 zł (jeden tysiąc pięćset złotych) miesięcznie płatną z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich powódek - I. Ś., z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w terminie płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 grudnia 2024r.

Z kolei w punkcie 2/ wyroku Sąd zasądził rentę alimentacyjną należną od pozwanego T. W. (1) na rzecz małoletnich powódek R. i K. rodzeństwa W. w kwocie po 350 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie na każdą z nich, tj. w łącznej kwocie 700 zł (siedemset złotych) miesięcznie płatną z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich powódek - I. Ś., z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w terminie płatności którejkolwiek z rat - za okres od 1 stycznia 2023r. do 30 listopada 2024r.

W punkcie 3/ Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie uznając je w tym zakresie za niezasadne ze względów szczegółowo wskazanych wyżej.

Sąd odstąpił od obciążania pozwanego kosztami sądowymi, od uiszczenia których małoletnie powódki były zwolnione z mocy ustawy, przejmując je na rzecz Skarbu Państwa. O powyższym orzeczono w punkcie 4/ wyroku na podstawie art. 113.1 Ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2023r., poz. 1144 z późn. zm.) mając na uwadze tę okoliczność, że pozwany zobowiązany został do od 1 grudnia 2024r. do płacenia na rzecz małoletnich powódek alimentów w kwotach znacznie wyższych aniżeli alimenty do płacenia których zobowiązany był dotychczas, ponadto tę okoliczność, że pozwany posiada jeszcze zadłużenia, na które wskazywał i które również zobowiązany będzie regulować.

W punkcie 5/ wyroku Sąd zasądził od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Brodnicy na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. A. N. w J. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) wraz z należną stawką podatku VAT tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu. O powyższym orzeczono po myśli § 8.5 i § 4.3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14.05.2024r. (Dz.U. z 2024r., poz. 763) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu.

W punkcie 6/ wyroku Sąd zasądził od pozwanego T. W. (1) na rzecz (...) Kancelarii Adwokackiej S.C. w W. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego udzielonego małoletnim powodom. O powyższym orzeczono na postawie § 2.5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023r. poz. 1946 z późn. zm.) - biorąc pod uwagę wynik sprawy.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w punkcie 7/ wyroku po myśli art. 333 § 1 pkt 1 kpc.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność

Kierownik sekretariatu

III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich

mgr K. J.