Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Brodnicy

WYROK

UZASADNIENIE

wyroku

E. F. działając w imieniu małoletniego powoda N. F. dnia 22 lutego 2023r. wystąpiła do tut. Sądu z powództwem przeciwko R. K. o podwyższenie alimentów. W pozwie domagała się podwyższenia od pozwanego na rzecz małoletniego powoda renty alimentacyjnej z kwoty 1100 zł miesięcznie do kwoty po 2200 zł miesięcznie, płatnej z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

Jednocześnie w pozwie matka małoletniego powoda zawarła wniosek o udzielenie małoletniemu powodowi zabezpieczenia powództwa na czas trwania postępowania przez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniego powoda kwoty po 2200 zł miesięcznie płatach do rąk matki małoletniego z góry do 10-tego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2023r. Sąd udzielił zabezpieczenia roszczeń małoletniego powoda zobowiązując pozwanego R. K. do płacenia na rzecz małoletniego powoda N. F. kwoty po 1300 zł miesięcznie płatnej z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniego powoda - E. F. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat – poczynając od dnia 1 marca 2023r. i to w miejsce alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 20 listopada 2020r., sygn. akt III RC 9/20.

Pozwany R. K. w odpowiedzi na pozew wnosił o oddalenie powództwa ponad kwotę 1300 zł oraz o oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia.

Sąd ustalił, co następuje:

Matka małoletniego powoda - E. F. i pozwany R. K. nie są i nie byli małżeństwem. W przeszłości pozostawali w nieformalnym związku, z którego (...) urodził się ich małoletni syn N.. Pozwany uznał ojcostwo przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w B.. Wspólnie wychowywali oni syna przez 2,5 miesiąca, potem rozstali się i małoletni pozostał z matką, która samodzielnie go wychowywała. Po tym jak rodzice małoletniego N. rozstali się - zasądzone zostały od ojca na rzecz tego małoletniego dziecka alimenty. Pierwotnie zostały one ustalone na kwotę 550 złotych miesięcznie wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 02.11.2015r., sygn. akt III RC 13/15. Następnie Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 11.09.2018 r. wydanym w sprawie III RC 947/17 podwyższył rentę alimentacyjną należną od pozwanego R. K. na rzecz jego małoletniego syna N. P. do kwoty po 800 zł miesięcznie płatną do rąk matki małoletniego powoda z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca - poczynając od dnia 10 lipca 2018r. Następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 20 listopada 2020r., sygn. akt III RC 9/20 alimenty te zostały podwyższone do kwoty po 1100 zł miesięcznie. Początkowo małoletni N. nosił nazwisko matki (...) a następnie w drodze decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w J. nazwisko małoletniego N. zmieniono na nazwisko (...) tj. nazwisko, jakie obecnie nosi też jego matka. Rodzice małoletniego żyją w rozłączeniu, małoletni N. zamieszkuje wraz z matką.

W czasie ostatniej podwyżki alimentów od pozwanego na rzecz małoletniego powoda dokonanej wyrokiem Sądu Rejonowego w (...)z dnia 20 listopada 2020r., sygn. akt III RC 9/20, kiedy alimenty te zostały podwyższone do kwoty po 1100 zł miesięcznie, sytuacja stron przedstawiała się jak poniżej.

Małoletni N. noszący wówczas jeszcze nazwisko (...) miał skończone 6 lat i chorował na autyzm wczesnodziecięcy, ponadto małoletni miał alergie pokarmowe. Jego matka podawała wtedy, że nie może on przyjmować wielu produktów – w dalszym ciągu wymaga diety bezglutenowej, bezkazeinowej, bezbiałkowej. W tamtym czasie matka małoletniego powoda wraz z synem wyprowadziła się z O. i zamieszkała w B. koło J.. W tej sytuacji musiała ona dowozić codziennie syna do G. do specjalistycznej placówki dla dzieci z autyzmem; dowoziła dziecko w weekendy na dodatkowe terapie; doszedł koszt utrzymania samochodu, który służy tylko wożeniu syna do placówki i na terapię. Wyjaśniając powyższe matka małoletniego N. podała, że z dniem 1 sierpnia 2019 roku został on zaliczony do osób niepełnosprawnych na podstawie opinii Miejskiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności z siedzibą w O.. Według tego organu małoletni potrzebował przedmiotów ortopedycznych, środków pomocniczych oraz pomocy technicznych ułatwiających funkcjonowanie. Wymagał on konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Z tego względu małoletni N. uczęszczał do niepublicznego przedszkola (...) w G., gdzie miał bezpośredni dostęp do specjalistów, jednakże obiekt ten położony jest stosunkowo daleko od miejsca obecnego zamieszkania małoletniego. Ponadto małoletni powód uczęszczał na hipoterapię, która go wycisza, uspokaja i wprowadza w pozytywny nastrój. Koszty leczenia są refundowane, ale na matce małoletniego ciążył obowiązek dojazdu z synem z miejsca zamieszkania do miejsca, gdzie odbywają się zajęcia. Małoletni N. korzystał także z leczenia hydroterapią, która korzystnie wpływa na układ krążenia, nerwowy oraz wiele innych narządów organizmu. Koszt leczenia tą metodą w tamtym czasie była to kwota 200 zł miesięcznie plus koszty dojazdu. We wcześniejszym okresie w tej kwestii pomagali matce małoletniego finansowo jej rodzice. Jednakże w tamtym czasie - z uwagi na konflikt rodzinny - nie mogła ona już liczyć na pomoc finansową z ich strony. Ponadto E. P. nie miała możliwości podjęcia pracy, ponieważ sprawowała całodobowo opiekę nad dzieckiem, poza małoletnim synem N. - E. F. (nosząca wówczas jeszcze nazwisko (...)) w tamtym czasie miała już drugie dziecko, na które otrzymywała świadczenie wychowawcze 500 plus oraz zasiłek rodzinny w wysokości 95 zł miesięcznie. Dysponowała ona łączną kwotą 3.847 zł netto miesięcznie mając na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci, przy czym ojciec jej młodszego dziecka uczestniczył w kosztach jego utrzymania przekazując co było niezbędne dla tego dziecka. Ze wskazanej wyżej miesięcznej kwoty - utrzymywała ona ieszkanie, kupowała żywność, ubrania, leki, opłacała rehabilitację syna, pokrywała koszty dojazdu do lekarza, do przedszkola. Matka małoletniego powoda określiła, że koszt utrzymania małoletniego syna N. w tamtym czasie wynosił w granicach 3000 zł miesięcznie. Ponadto szczegółowo wskazała na niektóre z tych kosztów i tak odnośnie butów ortopedycznych, które zostały zalecone dla dziecka, wskazała, że jedna para butów to koszt rzędu 250 zł z wkładkami ortopedycznymi; w ciągu 3 miesięcy małoletni powód potrzebuje około 4 par takich butów. Ogólnie na dowozy syna do wskazywanych wyżej placówek przeznaczała ona kwotę 2000 zł miesięcznie. Przysługiwał jej wprawdzie zwrot z Urzędu Gminy za dowożenie niepełnosprawnego dziecka do placówki specjalistycznej, ale tylko za czas od poniedziałku do piątku. Z tego tytułu był jej wypłacany ryczałt 42 km razy 10,5 litra paliwa - cena paliwa to średnia z danego miesiąca i dawało to kwotę od 1800 do 2000 zł; matka dziecka musiała ponieść ten koszt a następnie było to jej refundowane z wyjątkiem dowozów dziecka w weekendy. Natomiast w weekendy musiała dowozić syna do G. na terapie i za to żadnego zwrotu kosztów nie otrzymywała, a na takie wyjazdy koszt paliwa do samochodu wynosił dodatkowo 400 zł miesięcznie. Matka małoletniego powoda w tamtym czasie otrzymywała świadczenie 500 plus na 2 dzieci, zasiłki rodzinne: na córkę w kwocie 95 zł i na syna N. 124 zł oraz 110 zł jako dodatek do zasiłku rodzinnego, ponadto 215 zł świadczenia rehabilitacyjnego. Poza tym przysługiwała jej kwota 1.952 zł netto z tytułu świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z pracy z uwagi na opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem. Schorzenia na jakie cierpi małoletni powód - poza autyzmem wczesnodziecięcym - to atopowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa i trzeci migdał powodujący częstsze zachorowania - infekcje gardła. Określiła ona, że koszty wizyt z dzieckiem w prywatnych gabinetach lekarskich wynosiły średnio od 180 do 200 zł miesięcznie. W tamtym czasie małoletni powód był pod opieką neurologa, logopedy, morfologa, genetyka i rehabilitanta.

Sytuacja pozwanego w tamtym czasie przedstawiała się następująco: pozwany w tamtym czasie miał większą odległość, by dojechać na spotkanie z synem - 300 km (zamiast 80 km jak dotychczas - przed przeprowadzką matki z dzieckiem do B.) na ustalone kontakty z synem raz w miesiącu i w związku z tym ponosił on większe o około 400 zł koszty paliwa tj. w kwocie około 500 zł miesięcznie. Pozwany w tamtym czasie pracował w Jednostce Wojskowej, był starszym szeregowym, kwalifikował się do I grupy uposażenia. Otrzymywał uposażenie w kwocie ok. 2720 zł miesięcznie Poza tym otrzymywał gratyfikacje urlopową na siebie i małoletniego powoda po 1200 zł na osobę. Podane wówczas przez pozwanego kwoty były kwotami netto, które wpływały na jego konto już po potrąceniu alimentów przez komornika. Pozwany otrzymywał jeszcze dodatkowo 30 zł za dzień pobytu na poligonie. Pozwany podał również, że podpisany przez niego kontrakt z wojskiem wygasa z końcem marca 2021 roku. Ponadto pozwany w czasie poprzedniej sprawy podawał, że w ostatnim czasie zrobił remont łazienki w mieszkaniu jego rodziców, w którym jest zameldowany; przy czym poniósł on cały koszt tego remontu. Pozwany zeznał, że zapomoga z jednostki wojskowej to maksymalnie 1000 zł raz na kwartał, ale nie może jej uzyskać z tej racji, iż matka małoletniego powoda nie przekazuje mu stosownych dokumentów, aby mógł ubiegać się o to świadczenie. Przyznał też, że otrzymuje tzw. „mundurówkę”, jednakże w tamtym czasie musiał dopłacić do „mundurówki” około 600 zł, ponieważ koszty zakupu munduru były wyższe niż otrzymane środki. Wcześniej nie dokładał żadnych swoich środków na ten cel. Prócz tego pozwany otrzymywał tzw. trzynastą pensję.

Dowód: zeznania matki małoletniego powoda - E. P. k. 174v-176 oraz dowody z dokumentów na kartach: 3-8, 10-13 akt przedmiotowej sprawy; ponadto dowód z akt sprawy III RC 9/20 Sądu Rejonowego w Brodnicy (oraz akt sprawy VIII Ca 38/20 Sądu Okręgowego w Toruniu w wyniku odwołania od tego wyroku) w tym zeznania stron: k. 194v-195v i 195v-197, dowody z dokumentów na kartach: 2-12, 14-19-80, 89, 92-136, 154-192, 202-231, 237-291, 292-295 akt tejże sprawy.

Od czasu ustalenia dotychczasowej wysokości alimentów do dnia wniesienia pozwu w tej sprawie minęły 2 lata i 3 miesiące. Wprawdzie nie był to bardzo długi okres czasu, jednakże nastąpił wzrost potrzeb małoletniego powoda i tym samym wzrost kosztów jego utrzymania. Matka małoletniego odnośnie tych okoliczności wskazywała m.in., że „od ostatniego orzeczenia w sprawie alimentów stan zdrowia małoletniego uległ pogorszeniu, na co wskazują wyniki w poradni psychologicznej oraz zaświadczenie od psychiatry, w którym stwierdzono, że małoletni jest upośledzony umysłowo w stopniu umiarkowanym.” Małoletni powód jest osobą niepełnosprawną, posiada orzeczenie o niepełnosprawności i tym samym o potrzebie kształcenia specjalnego. Wymaga on też leczenia stomatologicznego oraz ortodontycznego, ma on liczne kontrole w poradniach specjalistycznych takich jak psychologiczna, psychiatryczna, neurologiczna, okulistyczna, genetyczna, metaboliczna oraz poradnia autyzmu. Od września 2022r. małoletni N. uczęszcza do Ośrodka (...)-Wychowawczego z Oddziałem Integracyjnym (...) w G. w związku z czym powstały koszty związane z edukacją i rehabilitacją takie jak: koszty transportu do ośrodka, ubezpieczenie szkolne i in. Średni miesięczny koszt utrzymania małoletniego powoda jego matka określiła w uzasadnieniu pozwu na kwotę ok. 4 459 zł, natomiast na rozprawie przed Sądem podała, że łącznie na N. wydaje miesięcznie w granicach 5000 zł - 5200 zł. E. F. domagając się podwyższenia alimentów na syna z kwoty 1100 zł do kwoty 2200 zł miesięcznie wskazała na wzrost kosztów wyżywienia dziecka oraz, że doszły wyższe koszty rehabilitacji syna, natomiast wcześniej nie było to do tego stopnia, ponadto koszty edukacji dziecka i opłat w szkole drastycznie się pozmieniały. Zapisała ona syna na korepetycje, ponieważ nie radzi sobie z nauką. N. chodzi do kl. III szkoły podstawowej, ale był już raz odraczany i pewnie ponowie będzie odraczany. Zostały jemu zmienione leki i nie są one refundowane. Małoletni N. ma autyzm i upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym. O autyzmie wiadomo było już w toku poprzedniej sprawy dot. podwyższenia alimentów a upośledzanie dopiero doszło. Ponadto teraz małoletni ma stwierdzone łysienie plackowate na tle nerwowym, doszły jeszcze szczepionki odpornościowe, bo dziecko ma słabą odporność. Matka małoletniego powoda jest osobą niepracującą, ponieważ musi być ciągle „obecna” dla syna. Otrzymuje ona świadczenie z tytułu rezygnacji z pracy - w toku postępowania w sprawie wzrosła wysokość tego świadczenia do kwoty 2998 zł miesięcznie. Otrzymuje na syna świadczenie wychowawcze w kwocie 800 zł miesięcznie oraz zasiłek rodzinny w kwocie 124 zł, dodatek rehabilitacyjny w kwocie 110 zł miesięcznie i dodatek pielęgnacyjny 215 zł miesięcznie. Cały czas dowozi ona syna do szkoły do G.. Zawozi go rano i do godz. 16 on musi być zabrany. Ma 42 km w jedną stronę, czyli dziennie ok. 160 km, bo zawozi syna i wraca do domu a potem znowu jedzie po syna i z nim wraca tj. 4 razy dziennie pokonuje tę trasę. Matka małoletniego powoda ma samochód V. (...) i dostaje zwrot za paliwo. Była podejmowana próba umieszczenia małoletniego N. w internacie przy szkole, ale skończyło się to niepowodzeniem i psychiatra był temu przeciwny, ponieważ N. jest przywiązany silnie do matki. Małoletni powód uczęszcza też na turnusy rehabilitacyjne. Wcześniej matka płaciła w granicach 120 zł za miesiąc za rehabilitację a obecnie płaci ok. 550 zł - to jest jej udział, a drugie tyle płaci placówka, bo oni dostają subwencję na małoletniego. Ponadto w soboty małoletni uczestniczy w dodatkowych zajęciach z opiekunem indywidualnym, za co matka dopłaca 200 zł miesięcznie, ponadto w placówce jest sensoplastyka i motoryka tj. dodatkowo płatne 100 zł miesięcznie i dojazdy w same soboty wynoszą 200 zł, za które matka małoletniego nie otrzymuje zwrotów przez gminę. Matka małoletniego nie może podjąć zatrudnienia, bo syn wymaga opieki 24 godz./7 dni. Są też sytuacje, że małoletni ma ok. 4 wizyt kontrolnych u specjalistów w miesiącu i matka musi z nim dojeżdżać do O. bądź Ameryki. Poza tym są sytuacje, kiedy N. wpada w agresję i matka musi natychmiast po niego jechać i go opanować. E. F. opisywała sytuację, że N. wybił szybę w busie i musiała ona pokryć ten koszt, dlatego dyrekcja doradziła jej, by wykupiła OC w życiu prywatnym i tak też zrobiła tj. koszt 60 zł na rok czasu. Dodatkowo małoletni ma ubezpieczenie szpitalne w razie operacji - koszt 359 zł miesięcznie bo to jest najszerszy zakres. Dodatkowo matka ponosi koszty NW wypadkowego szkolnego tj. 60 zł koszt komitetu, wyprawek na rok tj. 800 zł, sesje zdjęciowe, wycieczki jednodniowe tj. 400 zł za rok, dodatkowo wyposażenie w postaci stroju kąpielowego na basen, obuwia sportowego itp. Rzeczy. Matka małoletniego zakupuje te rzeczy, „by syn nie został bez tego, a on bardzo lubi takie wyjazdy.” Ponadto na zakup ubrań dla syna przeznacza kwotę 250-300 miesięcznie. Dodatkowo opłaca korepetycje tj. kwota 800-900 zł miesięcznie. Korepetycje te prowadzi Pani ze S. tj. Ośrodka w G., która przyjeżdża do małoletniego do domu. Matka małoletniego jest zadowolona z tej formy pomocy dla N., ponieważ ona nie jest w stanie tak nauczyć jak nauczyciel, a N. ma duże braki. Matka małoletniego wskazała również, że od momentu wydania ostatniego wyroku doszli dodatkowo płatni specjaliści. Opisywała, że była sytuacja, że N. się wywrócił i wybił zęba, trzeba było wyrwać go w pogotowiu dentystycznym w G. - koszt 450zł. W październiku 2024r. były badania u psychologa, które wymagane były do orzecznictwa, a nie mogły być na kasę chorych – był to koszt 600 zł. W kolejnym miesiącu małoletni miał mieć kolejne testy, które ogólnie są refundowane, ale trzeba czekać na nie ok. roku, a były potrzebne na „już” i był to koszt 600zł plus dojazd do O. do specjalistów 450-600 zł miesięcznie nie licząc wizyt, które częściowo są prywatne a częściowo na kasę chorych.

E. F. - poza małoletnim N. - ma jeszcze młodszą córkę P., której nie wychowuję z jej ojcem, jednakże córka jest na utrzymaniu swojego ojca i jest to porozumienie pomiędzy nimi. Matka małoletniego powoda ma obecnie 35 lat, z zawodu jest technikiem ekonomistą. Wraz z dziećmi zamieszkuje w B. w wynajmowanym mieszkaniu - w domu jednorodzinnym. Koszty wynajmu to symboliczna kwota 300 zł, bo właściciele chcieli bardziej, by ktoś tego pilnował. Do tego dochodzą koszty utrzymania tego mieszkania - w sezonie grzewczym ok. 2000 zł a poza sezonem trochę mniej. E. F. wskazywała również, że zdarza się, że bierze jedzenie „na zeszyt w sklepie”, albo ma odroczone płatności, ponadto biologiczny ojciec jej drugiego dziecka pomaga jej - zdarza się że pożycza ona od niego pieniądze; poza tym on w całości ponosi koszty utrzymania ich córki. Matka małoletniego wskazała też, że będzie musiała kupić kolejne auto - obecnie ma V. (...) rocznik 2003, który ma przejechane ok. pół miliona km., samo dowożenie syna powoduje ogromną eksploatację samochodu - mechanik jej przekazał, że bardziej opłaca się kupić nowe auto niż naprawiać to obecne.

Pozwany R. K. na rozprawę przed Sądem nie stawił się i nie składał zeznań wobec czego ustalenia odnośnie jego sytuacji rodzinnej i zawodowej Sąd poczynił jedynie w oparciu o to, na co wskazała matka małoletniego powoda w uzasadnieniu pozwu oraz on sam w odpowiedzi na pozew. Matka małoletniego powoda w uzasadnieniu pozwu wskazała, że pozwany jest żołnierzem w czynnej Służbie Zawodowej, uzyskuje uposażenie w wysokości 4630 zł miesięcznie oraz liczne dodatki oraz, że sytuacja zarobkowa pozwanego jest znacznie lepsza aniżeli sytuacja jej i małoletniego powoda. Wskazała przy tym, że małoletni jest jedynym dzieckiem pozwanego.

Sam pozwany odnośnie swojej sytuacji w odpowiedzi na pozew wskazał, że dojeżdża do miejsca pracy a tym samym koszt zakupu paliwa to kwota 250-300 zł miesięcznie, ponadto koszty eksploatacji pojazdu to 150-200 zł miesięcznie. Zakup żywności pozwany określił na kwotę przekraczającą 1200 zł miesięcznie, ponadto wskazał na miesięczne niezbędne wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, dostawą mediów czy zakupem środków chemicznych i kosmetycznych. Pozwany wskazał, że toczy się wobec niego postępowanie egzekucyjne dot. alimentów na rzecz małoletniego powoda – wobec czego ma on potrącane wynagrodzenia za pracę w kwocie 1188 zł miesięcznie. Pozwany oświadczył, że wszystkie posiadane oszczędności przeznaczył na remont mieszkania, które zajmuję wspólnie z matką - tylko od maja 2023r. wydatki te wyniosły ok. 3000 zł. Ponadto pozwany podał, że - z uwagi na wykonywany zawód - nie ma możliwości podjęcia dodatkowego zatrudnienia tym bardziej, że zajmuję się matką, która po śmierci męża wymaga stałej opieki.

Dowód: zeznania matki małoletniego powoda E. F. k. 174v-176; odpis aktu urodzenia małoletniego powoda k.10, pozew i jego uzasadnienie wraz z pismem precyzującym powództwo k. 3-8 i 97-102; odpisy dokumentów załączonych do pozwu dot. wydatków, uzyskanych dochodów, dotychczasowej wysokości alimentów, stopnia niepełnosprawności, sytuacji szkolnej, mieszkaniowej k.11-89 akt; odpowiedź na pozew z zał. dot. sytuacji osobistej i majątkowej pozwanego k.116-132 akt.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania matki małoletniego powoda w zakresie, w jakim znajdują one odzwierciedlenie w dokonanych powyżej ustaleniach faktycznych, bowiem w tym zakresie są one przekonujące i nie pozostają w sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Spór pomiędzy stronami sprowadzał się głównie do kwestii zasadności żądania zgłoszonego w pozwie - pozwany wnosił o oddalenie powództwa ponad kwotę 1300 zł miesięcznie, natomiast matka małoletniego powoda podtrzymała żądanie pozwu, w którym wnosiła o podwyższenie alimentów do kwoty 2200 zł poczynając od 1 stycznia 2023r. Rozstrzygnięcie kwestii wysokości kwoty, do jakiej mają być podwyższone alimenty na rzecz małoletniego powoda jest jednak obowiązkiem Sądu i ocena zasadności żądania pozwu dokonywana jest w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepis art. 135 § 1 kro stanowi, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. W myśl paragrafu 2 tego artykułu wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Natomiast zgodnie z przepisem art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany umowy bądź orzeczenia dotyczącego obowiązku alimentacyjnego.

Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy oraz analizując materiał zgromadzony w przedmiotowej sprawie, jak również kierując się zasadami doświadczenia życiowego Sąd uznał, że powództwo o podwyższenie alimentów od pozwanego R. K. na rzecz jego małoletniego syna N. F. jedynie w części zasługuje na uwzględnienie. Od czasu ustalenia dotychczasowej wysokości alimentów od pozwanego na rzecz małoletniego powoda do dnia wniesienia pozwu w tej sprawie minęły dwa lata i trzy miesiące. Pomimo tego, że nie był to długi okres czasu, postępowanie dowodowe wykazało, że od tamtej pory wzrosły potrzeby małoletniego powoda i tym samym koszty jego utrzymania, na co wskazano szczegółowo wyżej w ustaleniach faktycznych. Dlatego też Sąd uznał za zasadne podwyższenie alimentów należnych od pozwanego na rzecz małoletniego powoda do kwoty 1600 zł miesięcznie uznając żądanie pozwu w pozostałym zakresie za niezasadne. Wprawdzie matka małoletniego powoda wnosiła o dokonanie podwyżki alimentów poczynając od dnia 1 stycznia 2023r., Sąd jednak uznał za zasadne podwyższenie alimentów na rzecz małoletniego powoda do w/w kwoty miesięcznej, jednakże poczynając od dnia 1 marca 2023r., tj. od początku pierwszego pełnego miesiąca po tym, w którym wniesiony został pozew do Sądu (od tej samej daty udzielone zostało wcześniej małoletniemu powodowi zabezpieczenie). W ocenie Sądu alimenty podwyższone do kwoty po 1600 zł miesięcznie będą adekwatne do aktualnych potrzeb małoletniego powoda oraz do możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego. Wcześniej ustalona kwota 1100 zł miesięcznie tytułem alimentów należnych od pozwanego na rzecz małoletniego powoda była już kwotą znaczną jak na ówczesny czas, kiedy zostały one do tej kwoty podwyższone. Obecnie Sąd uznał, że należy jednak te alimenty podwyższyć o dodatkową kwotę 500 zł tj. do łącznej kwoty 1600 zł miesięcznie, ponieważ faktycznie wzrosły koszy utrzymania małoletniego powoda, co jest wywołane przez okoliczności opisywane szczegółowo w ustaleniach faktycznych. Matka małoletniego otrzymuje świadczenie z tytułu rezygnacji z pracy z uwagi na opiekę nad osobą niepełnosprawną i jest ono jej wypłacane w ściśle określonej wysokości. Z uwagi na charakter tego świadczenia jak również z uwagi na to, że cały swój czas poświęca synowi, to nie ma ona możliwości uzyskania dodatkowych środków finansowych, nie ma możliwości podjęcia nawet w niewielkim zakresie pracy dorywczej i tym samym uzyskania dodatkowego wynagrodzenia. Ponadto pozostając cały czas do dyspozycji syna - spełnia ona swój obowiązek alimentacyjny wobec niego w zdecydowanej mierze poprzez osobiste staranie w jego wychowanie i utrzymanie. Dlatego też pozwany winien mieć większy udział finansowy w kosztach utrzymania małoletniego powoda aniżeli udział finansowy jego matki w tych kosztach, tym bardziej, że małoletni powód jest jedynym dzieckiem pozwanego.

Reasumując - ocena tych wszystkich okoliczności wynikających z przeprowadzonego postępowania dowodowego, na które wskazano wyżej, skłoniła Sąd do rozstrzygnięć znajdujących odzwierciedlenie w wyroku. I tak Sąd w punkcie 1) wyroku podwyższył rentę alimentacyjną należną od pozwanego R. K. na rzecz małoletniego powoda N. F. z kwoty po 1 100 zł (jeden tysiąc sto złotych) miesięcznie zasądzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 20 listopada 2020r. w sprawie III RC 9/20 do kwoty po 1 600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) miesięcznie, płatną z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniego powoda - E. F. uprzednio noszącej nazwisko (...) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat - poczynając od dnia 1 marca 2023r.

W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo, uznając je w tym zakresie za niezasadne - o powyższym orzeczono w punkcie 2 ) wyroku. Rozstrzygnięcie to dotyczyło zarówno żądania podwyższenia alimentów na rzecz małoletniego powoda ponad kwotę, do której Sąd podwyższył te alimenty na jego rzecz w punkcie 1) wyroku – co nastąpiło ze względów wskazanych wyżej – jak i żądania alimentów za okres poprzedzający datę 1 marca 2023r., od której to daty dokonana została wskazana w punkcie pierwszym 1) wyroku podwyżka alimentów należnych od pozwanego na rzecz małoletniego powoda.

W punkcie 3) wyroku Sąd orzekł o kosztach sądowych odstępując od obciążania pozwanego kosztami sądowymi, od uiszczenia których małoletni powód był zwolniony z mocy ustawy, przejmując je na rzecz Skarbu Państwa. O powyższym orzeczono na podstawie art. 113.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych a contrario - mając na uwadze aktualną sytuację rodzinną i majątkową pozwanego oraz nałożone na niego zobowiązanie płacenia wyższych alimentów na rzecz syna N. F..

W punkcie 4) Sąd zasądził od pozwanego R. K. na rzecz małoletniego powoda N. F. kwotę 1 800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych ) płatną do rąk matki małoletniego powoda E. F. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego małoletniego powoda. Wysokość powyższych kosztów ustalono na podstawie § 2. 4) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ze zm. Przy uwzględnieniu wyniku sprawy.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w punkcie 5) wyroku - po myśli art. 333 § 1 pkt 1 kpc.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność

Kierownik sekretariatu

III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich

mgr K. J.